O Νικόλας Γιατρομανωλάκης μιλάει για όλους και για όλα

στις

Πολιτικοί, πολιτική, συνεργασίες, μνημόνιο, δημόσιο, μεταρρυθμίσεις. Ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης, υποψήφιος στην Α’ Αθηνών με Το Ποτάμι ανοίγει τα χαρτιά του στο Koolnews και σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης μιλάει για όλους και για όλα:

Για να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική όπως είναι τα πράγματα σήμερα πρέπει να είναι τρελός ή ρομαντικός;

Και από τα δύο. Και επίσης πρέπει να έχει συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει ακριβό τίμημα, αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική. Αν θέλει κανείς να δει τα πράγματα να αλλάζουν, πρέπει να μπει στον χορό και να χορέψει. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες.

Ένα ισχυρό Ποτάμι στην Κυβέρνηση θα πιέσει για την εφαρμογή του μνημονίου (χωρίς να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και τους εταίρους, όπως έκαναν οι προηγούμενες Κυβερνήσεις) ή για την αλλαγή του;

Θα πιέσει πρωτίστως για μεταρρυθμίσεις, για πράγματα που θα έπρεπε να έχουν αλλάξει εδώ και καιρό χωρίς να περιμένουμε από ένα μνημόνιο να μας τα υποδείξει. Σε σχέση με το μνημόνιο, σε κάποια συγκεκριμένα σημεία θα επιχειρηθεί η τεκμηριωμένη εύρεση ισοδύναμων, στα υπόλοιπα θα πρέπει να γίνει σωστή υλοποίηση, όχι αλά ΝΔ / ΣΥΡΙΖΑ όπου πάντα επέλεγαν τον ευκολότερο δρόμο για αυτούς (και χειρότερο τρόπο για εμάς), π.χ. οριζόντιες απολύσεις.

Το Ποτάμι είναι το μοναδικό κόμμα που έχει μιλήσει τόσο ξεκάθαρα για την ανάγκη αλλαγών στο δημόσιο. Μπορούν όμως να γίνουν αυτές οι αλλαγές χωρίς απολύσεις;

Το κομματικό δημόσιο είναι ένα κράτος εν κράτει. Όποιος λέει ότι εν μια νυκτί μπορεί να εγκαθιδρύσει ένα νέο δημόσιο είτε εννοεί ότι θα φέρει τα δικά του παιδιά, είτε δεν έχει ιδέα για τι πράγμα μιλάει. Για να αλλάξει το δημόσιο θα πάρει καιρό και θα απαιτηθούν συντονισμένες κινήσεις σε μια σειρά από πράγματα: Από την απλούστευση κανόνων μέχρι την ψηφιοποίηση διαδικασιών, από την αξιολόγηση της χρησιμότητας και αποδοτικότητας φορέων μέχρι την αξιολόγηση ανθρώπων. Το βασικό πρόβλημα του δημοσίου αυτή τη στιγμή δεν είναι ότι είναι μεγάλο, είναι ότι δεν κάνει σωστά τη δουλειά του. Σε κάποια σημεία υπάρχει πληθώρα ανθρώπων χωρίς αντικείμενο, σε άλλα σημεία λείπει προσωπικό, όπως π.χ. νοσηλευτές στα νοσοκομεία. Για να γίνουν όλα αυτά, απαιτείται πολιτική θέληση, να μην σε νοιάζει αν θα επανεκλεγείς ή όχι, γιατί κάποιοι θα σε πολεμήσουν σίγουρα.

Τι είναι πιο επικίνδυνο για τη χώρα; Να επιστρέψουν σε κυβερνητικά πόστα άνθρωποι που έχουν αποτύχει παταγωδώς στο παρελθόν ή να τα αναλάβουν μαθητευόμενοι μάγοι χωρίς εμπειρία και ξεκάθαρες θέσεις;

Το πιο επικίνδυνο για τη χώρα είναι να πιστέψουν οι πολίτες ότι αυτές είναι οι μόνες τους επιλογές. Δεν καταλαβαίνω γιατί εγκλωβιζόμαστε σε αυτά τα αδιέξοδα διλήμματα. Ειλικρινά τα στελέχη της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι το καλύτερο που μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα;

Ο κύριος Θεοδωράκης έχει δηλώσει ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεχτεί 10 πράγματα που θα του προτείνει Το Ποτάμι, τότε θα συνεργαστεί μαζί του. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ τα απορρίψει Το Ποτάμι θα δεχτεί να κάνει εκπτώσεις στις θέσεις του μπροστά στον κίνδυνο αστάθειας και ακυβερνησίας;  

Θα επιδιώξουμε τις ευρύτερες δυνατές συνεργασίες όπου θα εγγυώνται σταθερότητα, και παράλληλα θα διασφαλίζουν ότι το πρώτο κόμμα, όποιο κι αν είναι αυτό, δεν θα αυτοσχεδιάζει. Από εκεί και πέρα όλα τα κόμματα θα πρέπει να επιδείξουν ένα πνεύμα συνεργασίας. Αν π.χ. στο παράδειγμά σας ο ΣΥΡΙΖΑ εμμένει σε κάτι παράλογο ή λάθος, δεν θα φταίει εκείνο αν κλονιστεί η σχέση του με τυχόν άλλους κυβερνητικούς εταίρους;

Αν μπορούσατε να επιλέξετε, θα προτιμούσατε να είστε σε μια Κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ;

Αν μπορούσα να επιλέξω θα προτιμούσα κάποια αξιόλογα στελέχη της ΝΔ και κάποια του ΣΥΡΙΖΑ που σαφώς και υπάρχουν αλλά χάνονται μέσα στον λαϊκισμό και την ιδεοληψία των κομμάτων τους.

Ένας πολίτης ο οποίος δεν είναι ΝΔ αλλά δεν θέλει να ξαναδεί τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία γιατί να ψηφίσει Ποτάμι και όχι το Βαγγέλη Μεϊμαράκη;

Γιατί το θέμα δεν είναι να πας από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Γιατί μόνο αν ψαλιδιστεί η δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων θα οδηγηθούμε σε σοβαρές κυβερνήσεις συνεργασίας. Για να αλλάξει ο κατάπτυστος εκλογικός νόμος Σκανδαλίδη-Παυλόπουλου που μας έχει οδηγήσει εδώ. Γιατί πέρσι τέτοια εποχή κυβερνούσε η ΝΔ με ένα από τα χειρότερα υπουργικά συμβούλια της μεταπολίτευσης. Επειδή τώρα είναι ο κ. Μεϊμαράκης και όχι ο κ. Σαμαράς δεν σημαίνει ότι έχει αλλάξει η συντηρητική προσέγγιση της ΝΔ και ότι έχει εξαγνιστεί το κόμμα από συμπτώματα διαφθοράς, ιδεοληψίας και διαπλοκής. Επειδή πρέπει κάποτε να σπάσει ο φαύλος κύκλος.

 Ποια είναι η πρόταση του Ποταμιού για το μεταναστευτικό; Η Ελλάδα μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αν δεν υπάρξει μια συνολική ευρωπαϊκή λύση;

Λογική και ανθρωπισμός είναι τα μόνα μας εφόδια απέναντι σε ένα από τα κρισιμότερα και τραγικότερα ζητήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Προφανώς η Ελλάδα είναι πολύ μικρή για να λύσει τα προσφυγικά δεινά από μόνη της. Οφείλει όμως να συμβάλει και να ανακουφίσει τους πρόσφυγες στο μέτρο των δυνατοτήτων της. Οφείλει να προστατέψει τους ανθρώπους που έφυγαν κυνηγημένοι, να τους περιθάλψει και να τους στηρίξει. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς κανόνες και διαδικασίες. Μέσα σε λίγες ημέρες, ο υπηρεσιακός υπουργός για το μεταναστευτικό κατάφερε περισσότερα από ότι είχαν γίνει από την αρχή του έτους.

Από εκεί και πέρα, απαιτείται ουσιαστική συνεργασία με τη Frontex και την ΕΕ για τη φύλαξη των συνόρων, δικαιότερη κατανομή ανθρώπων σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, αλλά και προληπτικές πολιτικές. Ζητάμε κονδύλια για υποδομές όπως πλωτά σημεία περίθαλψης, φιλοξενίας και καταγραφής προσφύγων και μεταναστών πριν την αποβίβασή τους σε ελληνικό έδαφος, αναλογικότερη κατανομή. Ζητάμε ουσιαστικότερη αντιμετώπιση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο των αιτιών της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης. Το θέμα δεν είναι εθνικό, δεν είναι καν ευρωπαϊκό, είναι διεθνές.

Αν Το Ποτάμι δεν πιάσει το στόχο του 10% που έθεσε ο κύριος Θεοδωράκης θα έχει τη δυνατότητα να καθορίσει τις εξελίξεις;  

Προφανώς όσο μεγαλύτερο το ποσοστό ενός κόμματος τόσο μεγαλύτερη και η επιρροή του. Γι’ αυτό ζητάμε ένα μεγάλο Ποτάμι. Αποτελεί τη μόνη μεταρρυθμιστική δύναμη αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Θεωρείτε σωστό το επιχείρημα πολλών ότι ο Αλέξης Τσίπρας αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία γιατί 7 μήνες διαπραγματευόταν και δεν είχε τη δυνατότητα να δείξει αν μπορεί να κυβερνήσει;

Το επιχείρημα αυτό είναι παιδαριώδες. Όπως και η διακυβέρνηση του κ. Τσίπρα, όπως και η διαπραγμάτευσή του. Εξάλλου η διαπραγμάτευση είναι μέρος της διακυβέρνησης. Αλλά και πέρα από αυτό, έχουμε αρκετά δείγματα γραφής του: Τα πρόσωπα που επέλεξε, τις πολιτικές που προώθησε, τις προτεραιότητες που έθεσε, τις υποσχέσεις που αθέτησε. Και στο κάτω-κάτω της γραφής εκείνος επέλεξε να πάει σε εκλογές, ενώ είχε εναλλακτικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s