Η τέχνη του εκβιασμού

στις

O εκβιασμός βασίζεται πάνω στην εξής λογική: Ο εκβιάζων απειλεί με κάτι τον εκβιαζόμενο. Πολλές φορές γίνεται μηχανικά, όταν ας πούμε μια μητέρα απειλεί το παιδί της ότι δεν θα δει τηλεόραση αν δεν φάει όλο του το φαΐ, και στο μυαλό μας δεν καταγράφεται καν ως εκβιασμός. Ή στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, όπου ο πολιτικός εκβιασμός έχει αναχθεί σε υψηλή τέχνη και βασικό εργαλείο ψηφοθηρίας.

Η μέθοδος είναι απλή: Ο πολιτικός αρχηγός εμφανίζεται ψύχραιμος, ρεαλιστής, και χωρίς καν να σηκώσει το φρύδι του πετάει μια βόμβα, όπως για παράδειγμα προσφάτως ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ: «εάν αυτό [ένα χαμηλό ποσοστό της Ελιάς] αποτελέσει, όντως, την επιλογή του ελληνικού λαού, τότε η χώρα οδηγείται στην καταστροφή».

Για να είναι επιτυχημένος ένας εκβιασμός, το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει ο εκβιαζόμενος αν δεν υποκύψει θα πρέπει να είναι υψηλό. Από την άλλη, ο εκβιάζων, θα πρέπει να κάνει την απειλή του αρκετά πειστική, να δείξει ότι είναι όντως αποφασισμένος. Μπορεί να το επιτύχει με τέσσερις τρόπους: (α) να δεσμευθεί αμετάκλητα, (β) να δείξει στον εκβιαζόμενο τι χάνει, (γ) να κάνει τον εκβιαζόμενο να μπερδευτεί για το τι είναι λογικό και τι παράλογο, (δ) να εμφανιστεί (ή να είναι) ο ίδιος παράλογος και άρα απρόβλεπτος.

Ο κ. Βενιζέλος έχει υιοθετήσει τη δεύτερη μέθοδο, δείχνοντας στους ψηφοφόρους μια εικόνα καταστροφής σε περίπτωση χαμηλού εκλογικού ποσοστού της Ελιάς στις Ευρωακλογές. Φλερτάρει όμως και με την τρίτη. Παρότι συνταγματολόγος ο ίδιος και επομένως έχοντας πλήρη επίγνωση του ότι οι Ευρωεκλογές είναι νομικά και πολιτικά ασύνδετες με την παραμονή ή όχι του κόμματός του στην κυβέρνηση, προσπαθεί να δημιουργήσει μεταξύ τους μια σχέση αίτιου-αιτιατού. Όπως οι θύτες ενδοοικογενειακής βίας οι οποίοι λένε στα θύματά τους «εγώ δεν ήθελα να σε χτυπήσω, εσύ με ανάγκασες με τη συμπεριφορά σου, εσύ όπλισες το χέρι μου».

Δεν πρέπει όμως αυτός ο φαύλος κύκλος της βίας (συνθετικό της λέξης εκβιασμός) να σπάσει; Δεν πρέπει να αρνηθούμε τη θυματοποίησή μας; Η πρόταση του Ποταμιού για σταθερές εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια αποσκοπεί ακριβώς εκεί. Στο να πάψει ο οποιοσδήποτε να εκβιάζει τους πολίτες απειλώντας τους με ακυβερνησία. Στο να αποσυνδεθούν τα μικροκομματικά συμφέροντα από τη διακυβέρνηση της χώρας.

Και κάτι τελευταίο: Πριν από έναν χρόνο, ο ίδιος ο σημερινός εκβιάζων, κατήγγειλε τον εκβιασμό που δεχόταν από τη Νέα Δημοκρατία για εκλογές. Επίσης, τον Ιούνιο του 2013, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Real News o κ. Βενιζέλος δήλωνε: «Η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ, ιστορικά δεν προκάλεσε ποτέ πτώση κυβερνήσεων. Δεν κάνει πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς. Δεν δέχεται όμως τετελεσμένα, εκβιασμούς, πιέσεις, μαθήματα υπευθυνότητας γιατί έχει πληρώσει ακριβά την εθνική του υπευθυνότητα.»

Αυτό είναι το πρόβλημα με τους εκβιασμούς. Αν μπεις στο παιχνίδι, δεν ξέρεις ποτέ πότε θα έρθει η σειρά σου… Και αυτό ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ και για τη Νέα Δημοκρατία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s